به گزارش اخبارملل، براساس آخرین برآوردهای انجمن جهانی فولاد، تولید فولاد خام جهان در سال ۲۰۲۵ همچنان در محدوده حدود ۱.۸ میلیارد تن در سال قرار دارد و این صنعت همچنان یکی از بزرگترین منابع انتشار صنعتی کربن در جهان محسوب میشود. فولاد به تنهایی حدود ۷ تا ۸ درصد انتشار مستقیم دیاکسیدکربن جهان را به خود اختصاص میدهد و شدت انتشار متوسط تولید فولاد جهانی حدود ۲ تن دیاکسیدکربن به ازای هر تن فولاد است. همین اعداد باعث شده است که کاهش انتشار کربن از یک هدف زیستمحیطی به یک ضرورت اقتصادی تبدیل شود.در سال ۲۰۲۵، مسیر سرمایهگذاری صنعت فولاد جهان بیش از گذشته به سمت فناوریهای کمکربن تغییر کرده است. گزارشهای بینالمللی نشان میدهد برای دستیابی به اهداف اقلیمی، صنعت فولاد جهان نیازمند صدها میلیارد دلار سرمایهگذاری در دهههای آینده است؛ زیرا تغییر فناوری در این صنعت تنها با بهینهسازی جزئی خطوط تولید امکانپذیر نیست و نیازمند بازطراحی فرآیندهای احیا، انرژی و تولید است. شرکتهای پیشرو در حوزه فولاد سبز، سرمایهگذاری خود را بر فناوریهایی مانند احیای مستقیم مبتنی بر هیدروژن، استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر، افزایش سهم قراضه در تولید و توسعه اقتصاد چرخشی متمرکز کردهاند.
در چنین فضایی، شرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر نیز مسیر توسعه خود را بر مبنای الزامات آینده صنعت فولاد تعریف کرده است. این شرکت با در اختیار داشتن جایگاهی مهم در زنجیره تولید آهن اسفنجی، نگاه خود را از تولید صرف به سمت فناوری، نوآوری و خلق ارزش پایدار تغییر داده است. اهمیت این رویکرد در سال ۲۰۲۵ بیش از گذشته نمایان میشود؛ زیرا در شرایطی که شرکتهای بزرگ جهانی برای کاهش شدت انتشار و افزایش بهرهوری رقابت میکنند، شرکتهایی موفق خواهند بود که بتوانند دانش، سرمایه انسانی و فناوری را به مزیت رقابتی تبدیل کنند.ازاینرو، شرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر تلاش کرده است مسیر تحول خود را بر پایه سه محور اساسی نوآوری فناورانه، توسعه زنجیره ارزش و سرمایهگذاری بر سرمایه انسانی بنا کند. این شرکت به خوبی دریافته است که در عصر جدید صنعت فولاد، مزیت رقابتی تنها از تجهیزات و ظرفیت تولید به دست نمیآید، بلکه حاصل توانایی سازمان در خلق دانش، توسعه فناوری و تبدیل ایدههای نوآورانه به راهکارهای صنعتی است. از همین رو، تمرکز بر تحقیق و توسعه، حمایت از متخصصان داخلی و ایجاد ارتباط میان صنعت، دانشگاه و شرکتهای دانشبنیان، به یکی از پایههای اصلی برنامههای توسعهای این مجموعه تبدیل شده است.
دستاوردهایی مانند ثبت اختراع «طراحی فرآیند و ساخت دستگاه احیای مستقیم کنسانتره سنگآهن با استفاده از گازهای احیاکننده» و طرح «تولید بریکت اکسیدی از ریزگندله و لجن آهن اسفنجی» را باید در همین چارچوب تحلیل کرد؛ چراکه این اقدامات صرفاً پروژههای فنی نیستند، بلکه بخشی از یک راهبرد بلندمدت برای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف منابع، حرکت به سمت اقتصاد چرخشی و آمادهسازی شرکت برای الزامات فولاد سبز به شمار میروند. توسعه آهن و فولاد گلگهر با تکیه بر توان متخصصان و نخبگان کشور تلاش کرده است دانش ایرانی را از سطح ایده و پژوهش به مرحله فناوری قابل استفاده در صنعت منتقل کند؛ مسیری که میتواند علاوه بر ارتقای جایگاه شرکت، به تقویت توان فناورانه صنعت فولاد کشور نیز کمک کند.
آینده توسعه آهن و فولاد گلگهر نیز بر مبنای همین نگاه ترسیم شده است؛ آیندهای که در آن تکمیل زنجیره ارزش، تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر، افزایش بهرهوری انرژی و توسعه فناوریهای کمکربن، محورهای اصلی رشد شرکت خواهند بود. پروژه فولادسازی و نورد گرم پیوسته این شرکت نیز در همین مسیر تعریف شده است تا با حرکت از تولید محصولات میانی به سمت تولید محصولات نهایی و ویژه، ظرفیت ارزشآفرینی مجموعه افزایش یابد. در کنار توسعه فنی، توجه به نخبهپروری و ایجاد محیطی برای رشد نیروهای متخصص، این امکان را فراهم میکند که شرکت نه فقط مصرفکننده فناوری، بلکه یکی از سازندگان فناوری آینده صنعت فولاد باشد. وجه تمایز توسعه آهن و فولاد گلگهر در این است که نوآوری را یک فعالیت جانبی نمیداند؛ بلکه آن را سرمایهای راهبردی برای آینده شرکت تلقی میکند. در جهانی که شرکتهای فولادی برای دستیابی به فولاد سبز در حال بازتعریف مدلهای کسبوکار خود هستند، مجموعههایی موفق خواهند بود که بتوانند میان سرمایه انسانی، فناوری و توسعه صنعتی پیوند ایجاد کنند. حرکت توسعه آهن و فولاد گلگهر در این مسیر نشان میدهد که این شرکت تلاش دارد جایگاه خود را نه فقط به عنوان یک تولیدکننده بزرگ، بلکه به عنوان یک مجموعه فناور و اثرگذار در آینده صنعت فولاد تثبیت کند.
